چه ، صداى طوطى شكرخايش رضيع لبان است با نواى بلبل وحى سراى : « أنا أفصح » در مهد فطرت و بدأ خلقت : « أنا و علىّ من نور واحد » ( 1 ) و شريك العنان است در سير بوادى مواطن و معاهد ازل و سائر مشاهد و در خلوت سراى : « كان لى مع رسول اللّه مجلس سرّ » هم مشهود است و هم مشاهد كه : « يا علىّ : ما عرف اللّه إلّا أنا و أنت و ما عرفنى إلّا اللّه و أنت و ما عرفك إلّا اللّه و أنا » ( 2 ) . حديقه : مُحرِم او بود كعبهء جان را * محرم او بود سرّ يزدان را درّ منظوم مصطفى كانش * لوح محفوظ پادشا جانش او دل عالم معانى بود * لفظ او آب زندگانى بود از گريبان بيانش هر نفس بوى پيراهن يوسف جان مى شنوم لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ ( 3 ) و از شكرريز الفاظ دلاويزش ، طوطى روح را در قفص ( 4 ) تن شكّرشكن مى يابم « لو لا أن تكذّبون » . بر نهال مقالش اغصان حروف به ثمار معارف و اسرار حكم گرانبار است ، و از جريان زلال سلسال : « ينابيع الحكمة من قلبه الى لسانه » ( 5 ) تجرى تحتها الأنهار ، تحت كلّ حرف من حروفه بحر من بحار الأسرار ، و نهر من أنهار الأنوار ، من ألفاظه غرائب الحكمة ملتقطة ، و من كلماته عجائب المعرفة مستنبطة . قال - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ( 6 ) : « الحكمة على عشرة أجزاء ، فاعطى علىّ تسعة و الناس جزءا واحدا . » و لهذا لم تزل بحار الحكم تتفجّر من صدره الّذى ضربه بيده و قال مشيرا إليه : « إنّ هاهنا لعلوما جمّة ، لو وجدت حاملها » ( 7 ) گر سخن كش يابم اندر انجمن * صد هزاران گل برويم چون چمن چه ، ستائر و مخدّرات سرائر كلمش و عفايف ملكوتى حقايق حكمش ، حرم نشين خاندان نبوّت و ولاءاند و پروردهء سراپردهء اهل بيت : « أنا دار الحكمة و علىّ بابها » ( 8 ) ألا

--> ( 1 ) بحار الأنوار ، ج 35 ، ص 33 . ( 2 ) مختصر بصائر الدرجات ، حسن بن سليمان حلّى ، ص 125 . ( 3 ) يوسف - 94 . ( 4 ) مج ، دا : قفس . ( 5 ) بحار الأنوار ، ج 67 ، ص 242 . ( 6 ) بحار الأنوار ، ج 40 ، ص 149 . ( 7 ) غرر الحكم و درر الكلم ، عبد الواحد آمدى ، ج 2 ، ص 621 . ( 8 ) بحار الأنوار ، ج 40 ، ص 203 .